Waarom deze ontmoeting?
Als vakbondsleider én als vrouw is Marie-Hélène Ska bijzonder aandachtig voor de plaats van vrouwen op de arbeidsmarkt.
De thema’s die Vrouwenforum verdedigt, raken haar rechtstreeks.
Marie-Hélène Ska is Secretaris-generaal van het Algemeen Christelijk Vakverbond
Is publieke erkenning van professioneel engagement vandaag nog relevant?
Zeker! Wat deze publieke erkenning specifiek maakt, is dat ze potentieel alle vrouwen aanspreekt – niet voor een specifieke functie of een bijzondere prestatie, maar voor de kwaliteit van hun loopbaan.
Deze erkenning benadrukt de diversiteit van professionele trajecten.
Zijn er specifieke uitdagingen voor vrouwen op de arbeidsmarkt?
Van vrouwen wordt verwacht dat zij de complexe combinatie tussen werk en privéleven dragen.
Hun loopbaan is vaak onderbroken of versnipperd, omdat zij als alledaagse heldinnen op de eerste lijn staan en talloze verantwoordelijkheden combineren.
Moeten vrouwen vrezen voor negatieve gevolgen van de nieuwe regeringsmaatregelen?
Helaas wel – en dat op verschillende vlakken.
Enkele sprekende voorbeelden:
Tegenwoordig ligt de nadruk sterk op flexibiliteit. Op lange termijn leidt het desynchroniseren van werktijden echter tot uitputting. En in sommige sectoren (zoals treinbegeleiding, schoonmaak, ploegenwerk, …) is flexibiliteit geen echte keuze.
De afschaffing van de minimale arbeidsduur (één derde regel) zal leiden tot meerdere contracten en veel vrouwen treffen.
Tegelijk zullen vrouwen die ervoor kozen om voor hun gezin te zorgen, hun pensioen zien dalen – bijna een dubbele straf.
In Wallonië zullen opvangplaatsen voor kinderen worden voorbehouden aan vrouwen die werken. Werkzoekenden krijgen geen voorrang.
Ook de thematische verloven zullen enkel nog mogelijk zijn in het kader van zorg (om anderen te helpen), en niet meer om voor zichzelf te zorgen of even op adem te komen.
De druk blijft dus bestaan!
Want 80% van de verloven wordt nog steeds door vrouwen opgenomen. Mannen nemen ze zelden en minder lang… en klimmen daardoor hoger op de carrièreladder.
Nog een voorbeeld: in Vlaanderen zal het opleidingsverlof niet langer toegankelijk zijn voor deeltijdsen. Dat betekent in de praktijk dat vooral vrouwen worden uitgesloten.
En dan zijn er nog de eenoudergezinnen. Het blijft moeilijk te erkennen dat deze gezinnen specifieke uitdagingen hebben op het vlak van inkomen en organisatie. Toch is dat de realiteit – een realiteit die vooral vrouwen treft.
Wanneer iemand dit tijdens een sollicitatiegesprek aanhaalt, speelt dat meestal in het voordeel van een man, niet van een vrouw.
En wat met geweld en pesterijen op de werkvloer?
De werkplek blijft een terrein waar nog werk aan is.vHet is nodig om regelmatig te herhalen wat de regels zijn – wat aanvaardbaar is en wat niet.
Men moet beseffen dat dit nooit vanzelfsprekend is en dat de dialoog open en respectvol moet blijven.
Slachtoffers hebben het nog steeds moeilijk om te spreken en moeten veel stappen zetten vooraleer ze melding doen.
Bovendien blijft de economische dimensie belangrijk: wanneer een slachtoffer beslist te vertrekken, neemt zij een risico voor zichzelf én voor haar gezin. Onze maatschappelijke antwoorden blijven op dat vlak nog ontoereikend.
Is de werking van Vrouwenforum nuttig?
Zonder twijfel! Want ze richt de aandacht op de helft van de mensheid.
We worden vandaag geconfronteerd met een systeemvisie die niet (meer) gelijkwaardig is, zelfs niet in sommige institutionele contexten.
We moeten eraan werken dat mannen partners worden in dit vraagstuk, ook al is dat soms moeilijk te verwoorden.
We moeten de kracht van vrouwen versterken om hun plaats in te nemen – niet door te kopiëren, maar door zichzelf te zijn.
Het feit dat een vrouw Laureate van de Arbeid wordt, heeft een diepe persoonlijke betekenis, maar het verdient om op langere termijn meer zichtbaarheid en erkenning van buitenaf te krijgen.
